Een houten poort, en daarachter gras.

Vanaf het Spui ziet u vooral een smalle doorgang. De deuren zijn oud, de bakstenen rond de boog donker van het vocht, en pas als u doorloopt merkt u dat het lawaai van de stad achter u blijft.

Dit is geen museumingang met een kassa. Het Begijnhof is een hofje: huizen om een binnenplaats, gesticht voor vrouwen die in de stad woonden zonder in een klooster te treden. De poort houdt het hof afgesloten op de uren dat de bewoners rust willen, en open wanneer bezoek welkom is.

Binnen staan de huisjes met hoge ramen om het gras. In het midden ligt een kleine kerk, en verderop het houten huis dat als oudste van de stad wordt aangewezen. Neem de tijd bij de deur: de meeste mensen lopen te snel door.